सन्तोष प्र. तिवारी,
२०८२/७/२१/काठमाडौं ।
नेपाल आज एक ऐतिहासिक मोडमा उभिएको छ। राजनीतिक स्थायित्व, आर्थिक समृद्धि र सामाजिक समावेशिता हाम्रो समयको प्रमुख आवश्यकता बनेको छ। विगतका दशकहरूमा हामीले अनेक राजनीतिक परिवर्तनहरू देख्यौं, तर ती परिवर्तनले अझै जनताको जीवनस्तरमा अपेक्षित सुधार ल्याउन सकेका छैनन्। अबको चुनौती राजनीतिक पार्टीहरूले आपसी प्रतिस्पर्धालाई राष्ट्रिय हितसँग सन्तुलनमा राख्दै देशको भविष्य उज्यालो पार्ने साझा प्रतिवद्धता जनाउनुपर्छ। एक अर्कोलाई दाेषाराेपण गरेर ,कटाक्ष गरेर कुनै परिवर्तन नहुने र समस्याको समाधान पनि नहुने प्रष्ट छ। अबकाे पाटाे राजनीतिक दलहरुले यी क्षेत्रमा केन्द्रीत भएर अघि बढ्नु पर्ने देखिन्छ,सरल र छाेटाे भाषामा-:
१. आर्थिक सबलीकरण र औद्योगिक क्रान्तिको आवश्यकता
नेपालमा हरेक वर्ष ठूलो संख्यामा युवा विदेसिन बाध्य छन्। यस प्रवृत्तिलाई रोक्नका लागि देशभित्रै रोजगारीका अवसर सिर्जना गर्नुपर्नेछ। यसको मूल औजार औद्योगिक विकास हो। सरकार र राजनीतिक दलहरूले मिलेर लगानी–मैत्री वातावरण तयार पार्नुपर्छ, निजी क्षेत्रलाई प्रोत्साहन दिनुपर्छ, र औद्योगिक करिडोरहरूलाई तीव्र गतिमा विकास गर्नुपर्नेछ। ऊर्जा, पूर्वाधार र सीप विकासमा लगानी बढाउन सके हामी आत्मनिर्भर अर्थतन्त्रतर्फ अघि बढ्न सक्छौं।
२. युवा शक्ति राष्ट्रको मेरुदण्ड
नेपालका युवाहरू देशको भविष्य हुन्,देशका कर्णाधार हुन्। उनीहरूको क्षमता देशमै उपयोग गर्न सकिने वातावरण निर्माण गर्नु सबै राजनीतिक दलको साझा जिम्मेवारी हो। उद्यमशीलता प्रोत्साहन, प्रविधिमैत्री शिक्षा, र स्टार्ट-अप समर्थन कार्यक्रमहरू विस्तार गर्नुपर्छ। राज्यले युवा उद्यमीहरूलाई कर छुट, अनुदान, र प्रविधि पहुँच उपलब्ध गराउन सके, युवाहरू विदेश होइन, आफ्नै मातृभूमिमा उज्ज्वल भविष्य देख्न सक्नेछन्।
३. सुरक्षा र साईबर सुरक्षा
विश्व डिजिटल युगमा प्रवेश गरिसकेको छ। त्यसैले नेपालको सुरक्षा अब केवल भौतिक सिमानामा सीमित रहनु हुँदैन। साईबर सुरक्षा आजको अपरिहार्य प्राथमिकता हो। सरकारी तथा निजी दुवै क्षेत्रका सूचना प्रणालीलाई सुरक्षित राख्न साईबर कानुन सशक्त बनाइनु र प्राविधिक दक्ष जनशक्ति तयार पारिनु आवश्यक छ। साथै, राष्ट्रिय सुरक्षाको अवधारणामा प्राविधिक बुद्धिमत्ता र सूचना सञ्जालको संयोजन गर्नुपर्ने देखिन्छ।
४. राजनीतिक स्थायित्व र समावेशी शासन
राजनीतिक अस्थिरता नै विकासको प्रमुख बाधक बनेको छ। सबै समुदाय,लिङ्ग, जाति,भाषा, धर्म र भूगोलका प्रतिनिधित्वलाई सुनिश्चित गर्दै समावेशी शासन प्रणाली मजबुत गर्न सकिएमा राजनीतिक स्थायित्व सम्भव छ। नीति निर्माणदेखि कार्यान्वयन तहसम्म पारदर्शिता, जवाफदेहिता र सुशासनलाई आधार बनाउनुपर्छ।
५. एकीकृत राष्ट्रिय दृष्टिकोण
अब समय आएको छ सबै राजनीतिक पार्टीहरूले स्वार्थभन्दा माथि उठेर राष्ट्रको साझा दृष्टिकोण तयार गर्ने। दीर्घकालीन राष्ट्रिय विकास योजना, शिक्षा नीति, उद्योग नीति, र रोजगार रणनीतिमा स्थायित्व रहनु अत्यावश्यक छ। सरकार परिवर्तनसँगै नीति परिवर्तन हुने प्रवृत्तिलाई अन्त्य गर्न सके मात्रै देशले निरन्तर प्रगति गर्न सक्छ।
निष्कर्ष: नेपालको उज्ज्वल भविष्य कुनै एक पार्टी वा सरकारको मात्र जिम्मेवारी होइन यो सबै नेपालीको सामूहिक प्रतिवद्धता हो। यदि राजनीतिक दलहरूले आत्म–समालोचना गर्दै राष्ट्रहितलाई केन्द्रमा राखेर अघि बढे भने नेपाल आर्थिक रूपमा बलियो, सामाजिक रूपमा न्यायपूर्ण, र विश्वस्तरमा सम्मानित देश बन्न सक्नेछ।
